¤ حرفی برای گفتن ندارم. جز اینکه هر چه دارم و داریم از عشق اوست.  فقط امیدوارم اتفاق های هر سال این روزها دوباره تکرار نشه.... ولی می دونم که .........

¤...می دانم
باید مرد باشم.
مرد و این همه گلایه؟
مرد و این همه شکایت؟

...می دانم
باید اینقدر محکم باشم که تکیه گاهی باشم
برای همه غصه ها
...همه خستگی
و همه دلتنگی ها

... و تو چه خوب صبوری
و من چه بی تاب

نه فکر کنی ضعیف شده ام
... نه !
به چال های مهربان گونه ات قسم 

هنوز جان دارم!


¤ دیگه از نقاب خسته شدم. خودم شدم، خودِ خودِ خودم!! ... آخیش!... کسی کفشای منو ندیده؟

¤ چقدر روزهاي خوبيه ... انگار همه چيز يه جوري چيده شده كه خوش بگذره بهم!
اصلاً موندم چي كار كنم با اين همه خوشي ...
خوبِ خوِبِ خوبم ....

( اما تو باور نكن نازنينم! )



¤ يه سئوال؛ حاضرين به يه پيتزا فروشي آنلاين،‌ سفارش پيتزا بدين؟!!

¤ چقدر دلم براي اينجا تنگ شده بود ...
براي همه دلتنگي ها و روزمرگي هاي هميشه ...
براي غُر زدن هاي خودم از دست خودم !

...نمي دونم ولي باز اومدم به دنياي مجازيِ كلماتِ نامربوط
نمي دونم دوام اين سلام تا كجاست...

اما هر چه هست مي دونم كه اين بار دلايل بيشتري منو به موندن ترغيب مي كنه ...
تا كي؟ ... تا كجا؟

نمي دونم.


¤.... اين دفعه زدم همه چيزو عوض كردم ... از قالب شروع كردم... يكي بگه آخه ننت خوب بابات خوب، به قالب چيكار داشتي؟ شاخت مي زد؟ ....
ديوونگي كه شاخ و دم نداره!!


¤.... كلي حرف اينجام مونده! دعا كنيد قبل از گفتن سرطان نشه!